د ښځې په بدن کې د جنسي غوښتنې او هڅونې پر مهال ځینې طبیعي فزیکي بدلونونه راځي چې د هغې د جنسي اشتها او کوروالي ته د لېوالتیا د اوج ښکارندویي کوي. کله چې ښځه په بشپړ ډول تحریک شي، د هغې په تناسلي برخه کې د وینې د جریان د زیاتوالي له امله دوه مهم ځایونه په ښکاره ډول غټ او پړسېدلي ښکاري، چې دا حالت د کوروالي لپاره د هغې شدید او بې کاره چمتووالی په ګوته کوي.
لومړی ځای کلیټوریس (بظر) دی چې د ښځینه تناسلي غړي په پورتنۍ برخه کې موقعیت لري او په بې ساري ډول حساس اعصاب لري. د شدیدې هڅونې په وخت کې، دې ځای ته د وینې جریان څو چنده زیاتیږي، چې له امله یې دا برخه غټیږي او د لمس په وړاندې ډېره حساسه کیږي؛ د دې ځای غټېدل ښځې ته داسې تېز خوند او د جذبې احساس ورکوي چې غوښتنه یې یوازې د کوروالي له لارې پوره کېدای شي.
دویم ځای د مهبل شونډې (شفرونه) دي چې د جنسي تحریک په لوړ پړاو کې له وینې ډکیږي او په اندازه کې په ښکاره ډول غټې او پړسېدلې کیږي. د دې شونډو غټېدل او له طبیعي اوبو سره یوځای کېدل د ننوتلو عمل اسانه کوي او په ورته وخت کې د حساسیت کچه دومره لوړوي چې ښځه د جنسي اړیکې پر مهال د زیات او دوامداره فزیکي خوند احساس وکړي.
کله چې په دغو دوو برخو کې د وینې راټولېدل او غټوالی خپل وروستي حد ته ورسیږي، د ښځې په وجود کې د کوروالي او جنسي یوځایوالي تنده خورا سخته شي. په داسې حالت کې، د هغې د بدن عصبي او هورموني سیسټم په کلکه غوښتنه کوي چې اړیکه تر هغه روانه وساتل شي او بس نه شي، ترڅو هغه بشپړ ارګازم (انزال) او د بدن ارامۍ ته ورسیږي.
د ښځې په بدن کې د دې دوو برخو غټېدل یو بشپړ طبیعي او روغتیایي عمل دی چې د هغې د جنسي چمتووالي او هیجان استازیتوب کوي. د شریک حیات لپاره د دې بدلونونو پېژندل مرسته کوي چې د خپلې مېرمنې د هیجان له کچې خبر شي او په ګډه داسې رضایت بښونکی اړیکه تجربه کړي چې ښځې ته بشپړه فزیکي او رواني ارامتیا په برخه کړي.