د ښځو د جنسي غبرګون او د هغوی د ارګازم (لوړې کچې خوند) په جریان کې د مایعاتو ناڅاپي بهېدل یا خارجېدل یوه طبیعي او بیولوژیکي پروسه ده.
دا حالت چې په طبي او علمي اصطلاح کې ورته د ښځینه انزال یا “Female Ejacu@ lation” ویل کېږي، د ټولو ښځو ترمنځ یو شان نه وي او توپیر لري. د دې مایع د ناڅاپي راخوشي کولو لپاره ځانګړي فزیکي او رواني شرایطو ته اړتیا وي چې د بدن اعصاب او غدې په بشپړ ډول تحریک کړي.
لومړی او تر ټولو مهم کار چې د دې مایع د ناڅاپي خارجېدو لامل کېږي، د “جي سپاټ” (G-S@ pot) په نوم د ځانګړي ځای ژور او سم فزیکي تخریب یا مسج کول دي. دا نقطه د ښځینه جنسي اندام په داخل کې په مخکیني دیوال کې موقعیت لري چې د کلیتوریس له داخلي ريښو او پاراریترل غدو سره تړلې ده. کله چې په دې ځای باندې منظم، تکراري او په دوراني بڼه فشار راوړل شي، نو دا غدې په شدت سره تحریک کېږي او د جنسي خوند د اوج پر مهال مېشت مایعات په ناڅاپي او د فشار په بڼه بهر ته راخوشي کوي.
دوهم مهم عامل چې په دې پروسه کې بنسټیز رول لوبوي، د ښځې بشپړ رواني ارامتیا، ډاډ او د حوض د عضلاتو (Pelvic Floor Muscles) شعوري خوشي کول دي. ډېری ښځې د جنسي اړیکې پر مهال د مایع د وتلو په لومړیو نښو کې د متیازو کولو احساس کوي او د حیا یا وېرې له امله خپلې عضلات کلکوي چې دا کار د مایع د وتلو مخه نیسي.
که چېرې ښځه له خپل ملګري سره د پوره خوندیتوب احساس وکړي او د ارګازم په وخت کې خپل ځان او عضلات په بشپړ ډول ازاد او ریلکس پرېږدي، مایع په ډېرې اسانۍ او ناڅاپي توګه بهر ته راوځي.
دې پروسې ته د چمتووالي لپاره د پیل لوبې یا “Foreplay” غځول هم یو بل مرستندوی کار دی چې د بدن د طبیعي اوبو کچه لوړوي. کله چې یو سړی له اصلي اړیکې مخکې خپلې مېرمنې ته پوره وخت ورکړي او د هغې د بدن نور حساس ځایونه لکه کلیتوریس په ښه توګه تحریک کړي، د حوصلې په سیمه کې د وینې جریان په شدت سره زیاتېږي.
دا کار د رطوبت او مایعاتو د تولید کچه څو چنده کوي او د نېږدېوالي پر مهال د ناڅاپي انزال چانس په بې ساري توګه لوړوي.
په پای کې باید وویل شي چې د ښځینه انزال تجربه په هر بدن کې بدلون مومي او د هغې نشتوالی د جنسي کمزورۍ نښه نه ده. ځینې ښځې دا حالت په هره اړیکه کې تجربه کوي او ځینې یې بیا یوازې په ځانګړو شرایطو کې ویني.
د دې حالت د رامنځته کولو لپاره د دواړو لورو ترمنځ پوره عاطفي همغږي، د یو بل د بدن پیژندنه او د بې ځایه سټریس او اضطراب لیرې کول تر ټولو اساسي اصول ګڼل کېږي.