ځینې ښځې د کوروالي پر مهال داسې ستونزې او غوښتنې لري چې د شرم، وېرې یا د خاوند د غبرګون له امله یې په مستقیم ډول نه شي بیانولی. یوه مهمه خبره یې دا وي چې خاوند دې د هغې احساساتو او خوښې ته هم پام وکړي؛ ځکه د دواړو ترمنځ صمیمیت یوازې په فزیکي اړیکه نه، بلکې په خبرو او متقابل درناوي هم ولاړ وي.
دویم شکایت دا وي چې ښځه غواړي خاوند یې بیړه ونه کړي او د هغې لپاره کافي وخت ځانګړی کړي. ځینې ښځې د دې خبرې له کولو شرمېږي، خو د بدن او احساساتو د چمتو کېدو لپاره وخت ورکول کولی شي اړیکه د دواړو لپاره آرامه او خوندوره کړي.
درېیمه خبره د ناخوښې یا درد په اړه وي. که د کوروالي کوم حالت، حرکت یا طریقه ښځې ته درد یا ناراحتي ورکوي، ممکن د شرم له امله چوپه پاتې شي. په داسې حالت کې باید ښځه وکولای شي په ډاډ سره «نه» ووایي یا د هغه څه غوښتنه وکړي چې ورته آرام وي؛ د هغې رضایت او آرامتیا مهم دي.
څلورم شکایت دا وي چې ښځه غواړي خاوند یې یوازې د خپل ځان د خوند پر ځای د هغې احساساتو او اړتیاوو ته هم پام وکړي. د دې لپاره صادقانه او له قضاوت پرته خبرې کول تر ټولو غوره لاره ده. کله چې مېړه او ښځه د خپلو خوښو، ناخوښو او حدودو په اړه په درناوي خبرې وکړي، د شرم پر ځای باور او نږدېوالی پیاوړی کېږي.