یوه پاکستانۍ پېغله وايي چې کله یې کوژده وشوه، د دواړو ترمنځ مینه او رضايت موجود و. د هغې په وینا، د نامزادۍ په موده کې به یې یو بل سره خبرې کولې او د راتلونکي ګډ ژوند خوبونه به یې لیدل، خو سره له دې چې د دواړو رضايت موجود و، نامزاد یې ورسره کوروالی ونه کړ.
پېغله وايي چې د کوژدې ورځې په همدې حالت کې تېرې شوې او بالاخره د واده ورځ راورسېده. له واده وروسته چې دواړه د مېړه او مېرمنې په توګه یو ځای شول، د دوی په ګډ ژوند کې هغه څه پیل شول چې د کوژدې پر مهال یې تصور هم نه کاوه.
نوموړې په خپل روایت کې وايي: «له واده وروسته مې مېړه راسره ډېر نږدې شو، داسې چې په ورځ کې به یې درې ځله راسره کوروالی کاوه.» هغې ویل چې د کوژدې پر مهال یې له ځان سره فکر کاوه چې ولې به یې نامزاد ورسره کوروالی نه کوي، خو له واده وروسته یې د مېړه چلند په بشپړ ډول بدل ولید.
د هغې کیسه همدلته د کوژدې او واده ترمنځ د یوه عجیب توپیر په توګه پاتې شوه؛ هغه څوک چې د نامزادۍ پر مهال یې ورسره کوروالی نه کاوه، د واده له ورځې وروسته یې د ګډ ژوند په هره ورځ کې له هغې سره ډېر نږدېوالی درلود.