ځینې ښځې له خپل خاوند سره د ډېرې مینې او نږدېوالي باوجود د خپل بدن ځینې برخې داسې شخصي ګڼي چې حتی د کوروالي پر مهال هم نه غواړي خاوند یې وویني. دا کار تل د بېباورۍ یا د مینې د نشتوالي معنا نه لري، بلکې کېدای شي د حیا، شرم، پخوانیو تجربو یا د خپل بدن په اړه د منفي احساساتو له امله وي.
د ښځې د بدن هغه برخه چې ډېری وخت یې د پټولو هڅه کوي، د سینې، نس، د تناسلي غړو شاوخوا یا د بدن نورې برخې کېدای شي. ځینې ښځې د خپل بدن د بڼې، د پوستکي د رنګ بدلونونو، داغونو یا نورو طبیعي بدلونونو له امله ځان ډاډه نه احساسوي او هڅه کوي چې د کوروالي پر مهال هم دغه برخې پټې وساتي.
په داسې حالت کې د خاوند چلند ډېر مهم دی. که خاوند پرلهپسې ټینګار وکړي، ملنډې ووهي یا ښځه مجبوره کړي، ښايي د هغې شرم او اندېښنه نوره هم زیاته شي. پر ځای یې باید په مینه ورسره خبرې وکړي، ډاډ ورکړي چې د هغې بدن ورته د درناوي وړ دی او هېڅکله دې د هغې شخصي حدود نه تر پښو لاندې کوي.
په پای کې باید پوه شو چې په واده کې نږدېوالی یوازې د بدن د لیدلو یا فزیکي اړیکې نوم نه دی؛ باور، درناوی او عاطفي امنیت هم پکې مهم رول لري. که ښځه د خپل بدن یوه برخه پټوي، خاوند باید په نرمۍ وپوښتي چې ایا کومه اندېښنه لري، خو پرېکړه دې هغې ته پرېږدي. کله چې ښځه ځان خوندي، منل شوې او له قضاوت څخه لرې احساس کړي، ښايي په تدریجي ډول له خپل خاوند سره د خپلو احساساتو په شریکولو کې ډېره ارامي ومومي.