د بکارت د پردې د شکېدو پر مهال ځینې ښځې د درد، سوځښت او لږې وینې تجربه کوي، خو د درد کچه په ټولو ښځو کې یو شان نه وي. ځینې ښځې هېڅ درد نه احساسوي، ځکه د بکارت پرده د هرې ښځې له بلې سره توپیر لري او د لومړي جنسي اړیکې پر مهال یې وینه راتلل هم حتمي نه دي.
لومړی کار دا دی چې کافي مینه، عاطفي نږدېوالی او چمتووالي ته وخت ورکړل شي. کله چې ښځه ارامه وي او جنسي تحریک یې کافي وي، د مهبل طبیعي لندوالی زیاتېږي او د دخول پر مهال د رګړې او ناراحتۍ احتمال کمېږي.
دویم کار د اوبو پر بنسټ د مناسبې غوړوونکې مادې کارول دي. دا ماده د رګړې په کمولو کې مرسته کوي او د درد او کوچنیو ټپونو خطر راټیټوي. که ښځه درد احساسوي، باید دخول ودرول شي او په زور دوام ورنه کړل شي؛ ځکه زور کول د ټپونو او وینې بهېدنې لامل کېدای شي.
درېیم کار د ښځې ارامتیا، د هغې رضایت او تدریجي دخول ته پام کول دي. دواړه باید په ارامۍ خبرې وکړي او د ښځې احساساتو ته لومړیتوب ورکړي. که شدید درد، ډېره وینه یا دوامداره ناراحتي موجوده وي، طبي معاینه اړینه ده؛ ځکه هر درد د بکارت د پردې له شکېدو سره تړاو نه لري.