د کوروالي پر مهال د ښځې د بدن داسې کوم یو ځای نشته چې په ټولو شرایطو کې ورته لاس وروړل منع وي؛ خو د ښځې رضایت، ارامتیا او شخصي حدود ډېر مهم دي. د بدن هره برخه چې ښځه یې لمسول نه غواړي، باید درناوی یې وشي. که ښځه د ناراحتۍ احساس کوي یا د لاس لرې کولو غوښتنه کوي، نارینه باید سمدستي ورته پام وکړي.
د ښځې د سینې، نس، ورنونو او تناسلي سیمې حساسیت له یوې ښځې څخه تر بلې توپیر لري. ځینې ښځې په دغو برخو کې نرم لمس خوښوي، خو ځینې نورې د فشار، درد یا ناراحتۍ احساس کوي. له همدې امله، د هرې ښځې خوښې او ناخوښې ته پام کول د سالمې جنسي اړیکې مهمه برخه ده.
په ځانګړي ډول، د ښځې تناسلي سیمه باید په زور، په سختۍ یا له ناپاکو لاسونو سره لمس نه شي، ځکه دا کار د پوستکي د تحریک، درد او ځینو انتاناتو خطر زیاتولای شي. همدارنګه، که په کومه برخه کې زخم، پړسوب یا درد موجود وي، باید له داسې لمس څخه ډډه وشي او د اړتیا په صورت کې طبي مشوره واخیستل شي.
تر ټولو مهمه خبره دا ده چې د کوروالي پر مهال مینه، باور او متقابل رضایت د هر ډول فزیکي تماس بنسټ جوړوي. نارینه باید له خپلې مېرمنې سره په ارامه خبرې وکړي، د هغې احساسات درک کړي او هېڅکله یې د خوښې خلاف عمل ونه کړي. سالمه اړیکه هغه ده چې دواړه لوري پکې د خوندیتوب، درناوي او ارامتیا احساس وکړي.