کله چې کوروالی ډېر شدید شي، ښځه کېدای شي د خپل احساس او حالت د څرګندولو لپاره ځینې خبرې په تکرار سره وکړي. د دې خبرو ډول د هرې ښځې د احساس، راحت او شخصي خوښې له مخې توپیر کولی شي.
لومړۍ خبره ډېری وخت د شدت یا سرعت په اړه وي، لکه دا چې «همداسې یې دوام ورکړه» یا «لږ ورو شه». دا ډول خبرې ښځه د خپل احساس د بیانولو او د ملګري د حرکت د تنظیمولو لپاره کوي.
دویمه خبره عموماً د احساساتو له شدت سره تړاو لري، لکه د ملګري د نږدېوالي غوښتنه یا د خوښۍ څرګندول. ځینې ښځې ممکن د «مه درېږه» یا ورته جملو په ویلو سره خپل احساس څرګند کړي.
البته د هرې ښځې غبرګون یو شان نه وي. تر ټولو مهمه دا ده چې دواړه کسان په رضایت، آرامۍ او متقابل درناوي کې وي او که ښځه د درد یا ناراحتۍ احساس وکړي، باید سمدستي شدت یا حرکت کم شي.