د کوروالي پر مهال د ښځې د بدن ځینې برخې د نورو په پرتله ډېر فزیکي فعالیت کوي او له همدې امله د ستړیا احساس پکې زیات رامنځته کېدای شي. د دې ستړیا اندازه د اړیکې له مودې، حالت او د هرې ښځې له فزیکي توان سره توپیر لري.
تر ټولو عامه برخه د ورنو او د ورنونو شاوخوا عضلات دي. په ځینو حالتونو کې دا عضلات د بدن د حرکت او ثابت ساتلو لپاره پرلهپسې کار کوي، نو له اړیکې وروسته د ورنونو دروندوالی، ستړیا یا لږ عضلاتي درد احساسېدای شي.
دویمه برخه د نس، ملا او د حوض (pelvic) شاوخوا عضلات دي. دغه عضلات د بدن د توازن او حرکت په ساتلو کې ونډه لري او د اوږدې فزیکي هڅې پر مهال ستړي کېدای شي، په ځانګړي ډول که اړیکه اوږده وي یا بدن په فعال حالت کې وي.
په ټوله کې، د کوروالي پر مهال د ښځې د بدن تر ټولو ډېر ستړې کېدونکي ځایونه عموماً ورنونه او د حوض/نس شاوخوا عضلات دي. خو دا یو ثابت قانون نه دی؛ د هرې ښځې د بدن جوړښت، فزیکي آمادګي، د اړیکې موده او حالت له مخې د ستړیا ځای او اندازه بدلېدای شي.