د ځینو ارواپوهنیزو او ټولنیزو څېړنو له مخې، په جنسي اړیکو کې ځینې ناسم یا غیرعادي تمایلات له ځانګړو ذهني او عاطفي حالتونو څخه سرچینه اخلي. لومړی ډول هغه ښځې دي چې د سختې رواني سړېدو، عاطفي بېتفاوټۍ یا په تېرو وختونو کې له جنسي او رواني زیانونو (ټروما) سره مخ شوې وي.
دا ډله کله ناکله د درد او غیرمعمولي اړیکو غوښتنه د دې لپاره کوي ترڅو په خپل وجود کې یو ډول احساس بیدار کړي یا د خپل تېر وخت رواني درد ته په فزیکي بڼه ځواب ووایي.
دویم ډول هغه ښځې دي چې د جنسي انحرافاتو، غیرمعیاري فلمونو (پورنوګرافي) او ناوړه تصویري منځپانګو تر اغېز لاندې راغلې وي. د داسې موادو پرله پسې لیدل د دوی په ذهن کې د جنسي اړیکې طبیعي بڼه مسخه کوي او هغوی ته داسې ښکاري چې یوازې د سختو، دردناکو او نامتعارفو لارو څخه د بشپړ جنسي خوند اخیستل ممکن دي. له همدې امله هغوی پر داسې غیرطبیعي غوښتنو په کلکه ټینګار کوي.
په شرعي، طبي او اخلاقي لحاظ له شا څخه جنسي اړیکه (وطي په دبر کې) په کلکه منعه او حرامه ده. طب ثابته کړې چې دا عمل د دواړو لورو، په ځانګړي ډول د ښځو لپاره سخت فزیکي زیانونه لکه د مقعد د عضلاتو شلول، دوامداره ناروغۍ، د باکتریاو لېږد او شدید انتانات رامنځته کوي. له همدې امله، په زور یا په خوښه د دې عمل ترسره کول یو غیرفطري او زیانرسونکی کار دی.
د داسې ستونزو د حل لپاره تر ټولو غوره لاره د مېړه او مېرمنې ترمنځ صادقانه خبرې اترې، د دیني او طبي حقایقو په رڼا کې یو بل ته قناعت ورکول او د اړتیا په صورت کې له روانپوهانو یا سکسولوژېسټانو څخه مرسته اخیستل دي. د سالمې او طبیعي اړیکې ساتل نه یوازې کورنۍ روغتیا تضمینوي، بلکې د مېرمنې او خاوند ترمنځ ریښتینې مینه او درناوی هم زیاتوي.