یوه ۸۲ کلنه امریکايي خبریاله، چې له یوې پرمختګ کوونکې عصبي ناروغۍ سره مخ وه، د خپل ژوند د پای ته رسولو لپاره سویس ته سفر وکړ. هغې له اوږدې مودې ناروغۍ وروسته په خپله خوښه پرېکړه کړې وه چې نور د ژوند دوام نه غواړي او د سویس په یوه روغتیايي مرکز کې یې د ژوند پای ته رسولو قانوني پروسه تعقیب کړه.
د هغې دا پرېکړه د عمر او ناروغۍ له امله د ژوند د وروستیو پړاوونو په اړه د هغې د شخصي انتخاب په توګه مطرح شوې ده. د پرمختګ کوونکو عصبي ناروغیو ځینې ډولونه د وخت په تېرېدو سره د انسان د حرکت، خبرو او ورځنیو فعالیتونو وړتیاوې اغېزمنوي او د ناروغ لپاره د ژوند کیفیت په جدي ډول بدلولی شي.
سویس د هغو هېوادونو له ډلې دی چې د ځانګړو قانوني شرایطو لاندې د ځان وژنې په مرسته کېدو ته اجازه ورکوي. خو دا په دې معنا نه ده چې هر څوک کولی شي په ازاد ډول دا کار وکړي؛ د هرې قضیې لپاره قانوني او طبي شرایط، د شخص خپله پرېکړه او د هغه د ارادې ازادي مهمه ګڼل کېږي.
د دې امریکايي خبریالې کیسه یو ځل بیا د لاعلاجه او پرمختګ کوونکو ناروغیو، د ژوند د وروستیو پړاوونو او د انسان د خپلواک تصمیم په اړه بحثونه راولاړوي. د هغې د ژوند پای د هغې د شخصي پرېکړې په توګه بیان شوی، خو د دې ډول موضوعاتو په اړه د قانون، طب او اخلاقو ترمنځ بحث لا هم په بېلابېلو هېوادونو کې دوام لري.