د ښځې په اناتومیکي جوړښت کې تر ټولو زيات بدلونونه د بلوغ په دوره کې رامنځته کېږي، چې معمولاً د ۱۰ تر ۱۶ کلنۍ ترمنځ عمر رانغاړي. په دې مرحله کې د بدن هورمونونه د تناسلي غړو چټکې ودې او بدلون ته لار هواروي.
په دې پورته ذکر شوي عمر کې د اسټروجن (Est.. rogen) هورمون د کچې په لوړېدو سره، بهرني او دنني تناسلي غړي په واضح ډول وده کوي، پراخېږي او د يوه بالغ بدن طبیعي بڼه او غټوالی غوره کوي. دا د بدن تر ټولو فعاله اناتومیکي مرحله ګڼل کېږي.
د شل کلنۍ په شاوخوا کې دا وده بشپړېږي او د تناسلي غړو بڼه او اندازه یو منظم او ثابت حد ته رسېږي. په دې سن کې ټول اناتومیکي نسجونه خپل بشپړ فزیکي پخوالي ته رسېدلي وي.
له بلوغ وروسته، بل مهم پړاو د امیندوارۍ او طبيعي ولادت دوره ده. په دې مرحله کې د بدن د هورمونونو او فزیکي فشار له امله په تناسلي غړو کې عارضي او تر یوه حده همیشني پراخوالي او بدلونونه رامنځته کېږي.
په پای کې، د ۴۵ تر ۵۵ کلنۍ ترمنځ د حیض بندېدو (مینوپوز) په دوره کې د اسټروجن کموالی بېرته د دې غړو په لچکیت، اناتومیکي نسجونو او حسي ځانګړنو کې یو لړ طبيعي بدلونونه راولي.