د سهار له خوبه تر پاڅېدو وروسته د نارینه د تناسلي آلې نه نعوظ کېدل یا د سهارني نعوظ نشتوالی کله ناکله د بدن د ځینو روغتیايي ستونزو نښه کېدای شي. که دا حالت په دوامداره توګه تکرارېږي، په ځانګړي ډول که مخکې به نارینه سهارنی نعوظ درلود، خو اوس یې له لاسه ورکړی وي، باید ورته پاملرنه وشي. البته، یوازې د سهارني نعوظ نشتوالی د کومې ناروغۍ قطعي نښه نه ده.
لومړۍ جدي ناروغي؛ شکر: د وینې د شکر لوړوالی د وخت په تېرېدو سره د وینې پر رګونو او هغو اعصابو اغېز کولی شي چې د تناسلي آلې د نعوظ لپاره اړین دي. له همدې امله، د شکر ناروغي د نعوظ د کمزورتیا یا له منځه تلو یو مهم لامل کېدای شي. که له دې ستونزې سره ډېره تنده، پرلهپسې ادرار او ستړیا هم موجوده وي، د وینې د شکر معاینه کول مهم دي.
دویمه جدي ناروغي؛ د زړه او وینې رګونو ناروغۍ: د تناسلي آلې د نعوظ لپاره مناسبې وینې جریان ته اړتیا ده. که د وینې رګونه تنګ شوي وي، د وینې فشار لوړ وي یا د زړه او رګونو ستونزې موجودې وي، د نعوظ وړتیا اغېزمنېدای شي. په ځینو نارینهوو کې د نعوظ ستونزه د زړه او رګونو د ناروغیو له نورو څرګندو نښو مخکې هم راڅرګندېدای شي.
په پای کې، باید پوه شو چې د سهارني نعوظ نشتوالی تل د شکر یا زړه ناروغۍ معنا نه لري؛ کم خوب، رواني فشار، اضطراب، هورموني بدلونونه او ځینې درمل هم دا حالت رامنځته کولی شي. که دا ستونزه څو اوونۍ دوام وکړي یا له جنسي کمزورتیا سره مل وي، د ډاکټر معاینه او د وینې د شکر، فشار او نورو اړینو ازموینو ترسره کول مهم دي.